binck uitzendbureau den haag
Blog

Lachen in de regen, hoe doe je dat nou?

Toen ik laatst op een regenachtige dag over een druk kruispunt reed waar de stoplichten stuk waren vroeg ik me af: verkeersregelaar, hoe wordt je dat nou? Heb je een opleiding nodig of volstaat je rijbewijs? Het viel me op omdat iedereen in zijn auto nors zat te kijken terwijl de regelaar vriendelijk keek. Dus ik ging googelen wat voor mensen dit nou kunnen zijn.

Opleiding

Ik was in de buurt van den haag dus ik ging daar maar eens lokaal op zoeken. Uiteindelijk kwam ik terecht bij het uitzendbureau den haag van Binck die er een pagina over had. Voor hun hadden ze naast een ludiek filmpje ook een heldere uitleg. Blijkbaar is er een vierdaagse opleiding die je moet afronden voor je op de weg mag staan, en dat de functie fulltime is. Ik dacht altijd dat verkeersregelaars op uitzendbasis zouden werken bij slecht weer zoals het laatst was. Gelukkig is er vast werk te vinden omdat bepaalde bedrijven ze inzetten voor bijvoorbeeld festivals of andere evenementen. Na het stuk kwam ik erachter dat mijn eigenlijke vraag anders was. Hoe kan je lachen in de regen, en waarom fronsen mensen die binnen zitten.

Regen in de drup

Het was tijd voor wat zelfreflectie. Ik zal je eerlijk zeggen, ik zat ook te fronsen. Ik had ook geen echte reden om te fronsen. Als ik zo speculeer zeg ik dat het contrast of acclimatisatie is. Het is heel goed dat het onvermijdelijke uit de auto moeten komen in de regen de reden is dat het me zo frustreerde. Dat je alle moeite hebt gedaan om goed droog te blijven en dan alsnog doorweekt wordt. Het kan ook acclimatisatie te zijn. Dat mijn relatief korte tijd in de regen het als onprettig doet voelen als schok, terwijl iemand die langer buiten staat zich daar overheen kan zetten en een glimlach op zijn gezicht kan toveren. Beide waren gelukkig goed te testen met één simpele toets

Echt in de drup

Gisteravond was er toch weer een goede bak regen die uit de lucht viel. Dus toen ik thuiskwam met kleren die toch in de was gingen heb ik mijn tas naar binnen gegooid met mijn paraplu (die ik mee had om contrast te testen) en ben gaan staan zonder capuchon. Na vijf minuten stapte ik binnen en heb ik me afgestroopt. Mijn conclusie is dat acclimatisatie het in ieder geval niet is. Toen het bij mijn kraag begon door te lekken was er weinig gewenning en veel misère. Misschien is het een harder slag mensen dat kan glimlachen in de regen. 

Geef een reactie